Τρίτη, 1 Ιουνίου 2010

"Κονιάκ μηδέν αστέρων"

Χαμένα πάνε εντελώς τα λόγια των δακρύων.
Όταν μιλάει η αταξία η τάξη να σωπαίνει
―έχει μεγάλη πείρα ο χαμός.
Τώρα πρέπει να σταθούμε στο πλευρό
του ανώφελου.
Σιγά σιγά να ξαναβρεί το λέγειν της η μνήμη
να δίνει ωραίες συμβουλές μακροζωίας
σε ό,τι έχει πεθάνει.

Ας σταθούμε στο πλευρό ετούτης της μικρής
φωτογραφίας
που είναι ακόμα στον ανθό του μέλλοντός της:
νέοι ανώφελα λιγάκι αγκαλιασμένοι
ενώπιον ανωνύμως ευθυμούσης παραλίας.
Ναύπλιο Εύβοια Σκόπελος;
Θα πεις
και πού δεν ήταν τότε θάλασσα.

(Κική Δημουλά, Κονιάκ μηδέν αστέρων, Ποιήματα, εκδόσεις Ικαρος, 1998)

1 σχόλιο:

  1. Συγχαρητήρια για την υπέρτατη επιλογή σας.
    ... και πού δεν ήταν τότε θάλασσα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή