Παγκόσμια Ημέρα Στοματικής Υγείας η 20η Μαρτίου

Ως Παγκόσμια Ημέρα Στοματικής Υγείας έχει ορισθεί η 20η Μαρτίου από την Παγκόσμια Οδοντιατρική Ομοσπονδία (FDI). Ο φετινός εορτασμός προβάλλει διεθνώς το μήνυμα «Όλα ξεκινούν εδώ. Στόμα Υγιές. Σώμα Υγιές», καθώς ειναι γνωστό, βάσει πλήθους επιστημονικών μελετών, ότι είναι αρκετές οι γενικές νόσοι που έχουν στοματικές εκδηλώσεις και φλεγμονές.

Όπως, επίσης, υπάρχουν νόσοι του στόματος (περιοδοντίτιδα-φλεγμονές) που έχουν σχέση ή επιβαρύνουν γενικές νόσους, όπως ο διαβήτης, τα καρδιολογικά προβλήματα, οι πνευμονικές παθήσεις, ή ευθύνονται για λιποβαρή βρέφη και πρόωρους τοκετούς κ.λπ.

Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία, οι στοματικές παθήσεις επηρεάζουν 3,9 δισεκατομμύρια ανθρώπους, παγκοσμίως, ενώ μεταξύ 60% και 90% των παιδιών πάσχουν από οδοντική τερηδόνα. Η γενικευμένη περιοδοντίτιδα και η μη θεραπευμένη οδοντική τερηδόνα στα νεογιλά  δόντια είναι μεταξύ των 10 πρώτων περισσότερο διαδεδομένων παθήσεων. Σε συνδυασμό, οι παθήσεις αυτές πλήττουν το 20% του παγκόσμιου πληθυσμού.

Η στοματική κοιλότητα είναι η περιοχή και το περιβάλλον του σώματος που με διάφορους διαγνωστικούς τρόπους μπορεί να συμβάλλει στην πρόληψη και προαγωγή της γενικής υγείας. Αρκεί μια προσεκτική εξέταση και παρακολούθηση του στόματος και ένας έμπειρος οδοντίατρος είναι σε θέση να διαγνώσει διατροφικές ελλείψεις και διαταραχές καθώς και έναν αριθμό γενικών νόσων από μικροβιακές φλεγμονές και νόσους της διαταραχής του ανοσοποιητικού συστήματος μέχρι τραυματισμούς και καρκίνο του στόματος.

Περισσότερα στο newsroom του in.gr.

As One

Μία ευρεία και σημαντική συνεργασία του Οργανισμού Πολιτισμού και Ανάπτυξης ΝΕΟΝ και του Marina Abramović Institute (MAI) με  πρόγραμμα, διάρκειας έξι εβδομάδων, αποτελεί ένα συμμετοχικό κοινωνικό project, βασισμένο στη «Μέθοδο Abramović», σε συνδυασμό με παράλληλο πρόγραμμα performance και άυλης τέχνης, με τον τίτλο NEON-MAI Lab.

Η «Μέθοδος Abramović» είναι μια σειρά ασκήσεων σχεδιασμένες από τη Marina Abramović τα τελευταία 40 χρόνια, με σκοπό τη διερεύνηση των ορίων του σώματος και του μυαλού.

Στο συγκεκριμένο project, το κοινό θα έχει βιωματική επαφή με την τέχνη της performance. Παράλληλα, το Lab θα παρουσιάζει μακράς διάρκειας performance, συνομιλίες, εργαστήρια και διαλέξεις, με ανερχόμενους έλληνες καλλιτέχνες που επιλέχθηκαν από τη Marina Abramović και την επιμελητική ομάδα.

Μέσω αυτής της συνεργασίας, ο Οργανισμός ΝΕΟΝ επιδιώκει να προσφέρει μια μοναδική εμπειρία τέχνης στο ελληνικό κοινό, να συμβάλλει στην ανάδειξη μιας νέας γενιάς καλλιτεχνών performance στην Ελλάδα, αλλά και να εξοικειώσει το κοινό μέσω της εκπαίδευσής του με την τέχνη της performance.

Πηγή: Μουσείο Μπενάκη.

Σύγχρονα έργα ζητούν τη συμμετοχή των Αθηναίων

Στο προσωπικό της site η εικαστικός Κάντι Τσανγκ (Candy Chang) χαρακτηρίζει τη δουλειά της ως «προσπάθεια ενεργοποίησης των δημόσιων χώρων» και «συμμετοχικά πειράματα στη δημόσια σφαίρα που εξετάζουν τα όρια ανάμεσα στην απομόνωση και την κοινότητα». Επειδή, όμως, ήδη από την πρώτη σελίδα υπάρχουν στιγμιότυπα από τα project της, καθώς και μια πολύ pop εικόνα που δείχνει τις fluo γαλάζιες γόβες της φωτογραφημένες μπροστά στη φράση «Είναι ωραίο να βρίσκεσαι εδώ» γραμμένη με stencil πάνω στην άσφαλτο, εύκολα καταλαβαίνεις πως οι δημιουργίες της είναι πολύ περισσότερο διασκεδαστικές από όσα υπονοούν οι παραπάνω ορισμοί.

Στο πρώτο της έργο «School of the Future», με το οποίο η Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών ξεκινά το αφιέρωμά της στην Αμερικανοασιάτισσα καλλιτέχνιδα, χίλιες κόκκινες πλαστικές μπάλες γεμίζουν ένα χώρο που θυμίζει σχολική αίθουσα, φέρνοντας στον νου παιδικά παιχνίδια. Στο βάθος μια έδρα και ένα τετράδιο προσκαλεί και προκαλεί τους επισκέπτες να απαντήσουν σε δύο ερωτήσεις: «Τι θα θέλατε να μάθετε όταν ήσασταν στο σχολείο» και «Τι πιστεύετε ότι είναι σημαντικό να διδάξουμε στα παιδιά μας;».

Και μετά; Θα μπορούσε να ρωτήσει κάποιος που παραμένει δύσπιστος απέναντι σε ό,τι ονομάζεται public art και αποτελεί το καλλιτεχνικό πεδίο στο οποίο εντάσσεται η δουλειά της Τσανγκ. «Την τέχνη πρώτα την αισθάνεσαι και μετά την κατανοείς» σχολιάζει η Αφροδίτη Παναγιωτάκου, αναπληρώτρια γενική διευθύντρια και διευθύντρια επικοινωνίας της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση, που θα φιλοξενήσει τους επόμενους μήνες δύο ακόμη site-specific εγκαταστάσεις της εικαστικού. «Ας φύγουμε από τη λογική του μετρήσιμου αποτελέσματος, δεν είναι όλα τα πράγματα χειροπιαστά ως προς την αξία τους.

Αλλωστε, η δημόσια τέχνη (public art) δεν εκτίθεται με τον τρόπο που αυτό συμβαίνει στις γκαλερί ή τα μουσεία. Απλώς υπάρχει και επιτρέπει στο τυχαίο να παίξει το παιχνίδι του ώστε να συμβούν προσωπικά γεγονότα και εκπλήξεις. Τελικά λειτουργεί ως συνδετικός κρίκος μιας κοινότητας ανθρώπων που βιώνει την παρουσία της συνειδητά, ή ασυνείδητα».

Μια μικρή περιήγηση στο Διαδίκτυο, κάνει φανερό πως το θέμα της δημόσιας τέχνης, της αξίας και της σημασίας της τόσο για τη δημόσια ζωή όσο και για την ίδια την τέχνη έχει φανατικούς υποστηρικτές και πολέμιους. Χρησιμοποιώντας υλικά και μεθόδους που ουσιαστικά αντανακλούν τη σύγχρονη κουλτούρα, αποτελεί περισσότερο μια εμπειρία και λιγότερο ένα αντικείμενο, ένα έργο τέχνης στα πρότυπα όσων γνωρίζαμε στο παρελθόν.

Για κάποιους, η public art βρίσκεται στο επίκεντρο της πιο καινοτόμας πρακτικής στο πεδίο της σύγχρονης τέχνης. Για κάποιους άλλους, είναι βαρετή και υπερεκτιμημένη, ένα νοητικό κατασκεύασμα που δυσκολεύεται να συναντήσει τον κοινό του, δηλαδή όλους εμάς στους οποίους απευθύνεται και χρειάζεται τη συμμετοχή μας για να ενεργοποιηθεί.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στην Καθημερινή.

Η πίστη σε θεούς-τιμωρούς έδεσε τις πρώτες κοινωνίες

Οι ανθρώπινες κοινωνίες από τα πολύ παλιά χρόνια γίνονταν πιο συνεκτικές και οι άνθρωποι συνεργάζονταν περισσότερο μεταξύ τους, αντί να μάχονται ο ένας τον άλλο, όταν επικρατούσε η πίστη σε έναν θεό, που είναι παντογνώστης, παντοδύναμος και τιμωρεί τους αμαρτωλούς. Αυτό είναι το συμπέρασμα μίας νέας διεθνούς επιστημονικής έρευνας, με ελληνική συμμετοχή.

Ανθρωπολόγοι και ψυχολόγοι, με επικεφαλής τον Μπένζαμιν Πουρζίκι του Κέντρου Ανθρώπινης Εξέλιξης του καναδικού Πανεπιστημίου  της Βρετανικής Κολομβίας, μελέτησαν επιτόπια μέσω συνεντεύξεων και πειραμάτων (π.χ. οικονομικών παιγνιδιών) κοινότητες σε πολύ διαφορετικά μέρη (Βραζιλία, Σιβηρία, Τανζανία, Φίτζι κ.α.) και με πολύ διαφορετικές θρησκείες (χριστιανισμό, βουδισμό, ινδουισμό, ανιμισμό κ.α.).

Στη μελέτη -που επιβεβαίωσε τη λεγόμενη «υπόθεση των Μεγάλων Θεών»- συμμετείχε ο ελληνικής καταγωγής Δημήτρης Ξυγαλατάς, επίκουρος καθηγητής του Τμήματος Ανθρωπολογίας και διευθυντής του Εργαστηρίου Πειραματικής Ανθρωπολογίας του Πανεπιστημίου του Κονέκτικατ (ΗΠΑ), καθώς και αναπληρωτής καθηγητής του Πανεπιστημίου του Ώρχους (Δανία).

Η έρευνα έδειξε ότι, ανεξαρτήτως γεωγραφίας και θρησκείας, όσοι πιστεύουν σε ηθικούς και τιμωρητικούς θεούς, είναι πιθανότερο να συμπεριφέρονται καλύτερα και δικαιότερα απέναντι σε άγνωστους ανθρώπους, πολύ περισσότερο εάν αυτοί μοιράζονται τις ίδιες πεποιθήσεις για τους θεούς και τις θρησκευτικές τελετουργίες. Μεταξύ άλλων, τα πειράματα έδειξαν ότι οι άνθρωποι είναι πολύ πιο πρόθυμοι να δώσουν χρήματα σε ξένους, εάν οι τελευταίοι έχουν την ίδια θρησκεία.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, η πίστη σε έναν θεό που βλέπει (ακόμη και μέσα στο μυαλό των ανθρώπων) και τιμωρεί την αδικία, ευνόησε την εξέλιξη της ανθρώπινης συνεργασίας και περιόρισε την αντικοινωνική συμπεριφορά, ενισχύοντας, αντίθετα, την κοινωνική συνοχή και τη γενναιοδωρία.

«Οι θρησκευτικές πεποιθήσεις φαίνεται πως υπήρξαν ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες στην ανάπτυξη και σταθεροποίηση των άκρως πολύπλοκων κοινωνικών θεσμών, όπως το κράτος» ανέφερε ο κ. Πουρζίκι. Αυτό το μήνυμα ισχύει ακόμη και σήμερα, σύμφωνα με τους ανθρωπολόγους. Η μελέτη δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Nature».

Πηγή: Το Βήμα.

Ελληνες, ίντερνετ και κινητό

Το Διαδίκτυο και μάλιστα το mobile Ιnternet χρησιμοποιούν ολοένα και περισσότεροι Ελληνες προκειμένου να δουν σελίδες ή να αγοράσουν προϊόντα, με αποτέλεσμα τρεις στους πέντε χρήστες (το 62,3%) να συνδέονται στο Διαδίκτυο μέσω του κινητού τους τηλεφώνου. Συνολικά η σχέση του Ελληνα με τον παγκόσμιο ιστό γίνεται όλο και στενότερη καθώς σήμερα περισσότεροι από επτά στους δέκα χρήστες (ποσοστό 73,4%) χρησιμοποιούν πλέον το Internet (77,3% για τους άνδρες και 69,6% για τις γυναίκες).

Μάλιστα, περισσότεροι από έξι στους δέκα (ποσοστό 65,3%) συνδέονται σε καθημερινή βάση (70,3% είναι το αντίστοιχο ποσοστό για τους άνδρες και 60,5% για τις γυναίκες), ενώ αφιερώνουν 140 λεπτά την ημέρα στο Διαδίκτυο σε καθημερινή βάση.

Αυτή τη στροφή του Ελληνα στις φορητές συσκευές ως μέσο για τη σύνδεση στο Διαδίκτυο και την ακόμη στενότερη σχέση του με το Internet επιβεβαιώνουν τα στοιχεία της Focus Bari για το τελευταίο τρίμηνο του 2015.

Σύμφωνα με την έρευνα Web ID, η οποία διενεργήθηκε σε δείγμα 12.000 ατόμων ηλικίας 13-74 ετών, το διάστημα Οκτωβρίου - Δεκεμβρίου 2015, ο Ελληνας αφιερώνει πλέον περίπου 2,5 ώρες ημερησίως στο σερφάρισμα. Πιο συγκεκριμένα, η μέση διάρκεια χρήσης του Ιnternet σε καθημερινή βάση φθάνει τα 140 λεπτά, με τους άνδρες να αφιερώνουν κατά μέσον όρο 145 λεπτά στην online περιήγηση. Στις πιο νεαρές ηλικίες η καθημερινή χρήση του Διαδικτύου εκτοξεύεται, αφού οι νέοι ηλικίας 13-17 ετών χρησιμοποιούν το Internet 157 λεπτά την ημέρα, οι ηλικίες 18-24 αφιερώνουν στον παγκόσμιο ιστό 184 λεπτά από τον ημερήσιο χρόνο τους, με τις ηλικίες 25-34 να σερφάρουν επί 149 λεπτά την ημέρα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στο Βήμα.

Cyberbullying και Μουσεία

Ηταν τον περασμένο μήνα όταν 12χρονο κορίτσι στην Ιταλία αποφάσισε να βάλει τέλος στη ζωή του γιατί δεν άντεχε άλλο το ασφυκτικό bullying των συμμαθητών του. Προτού πηδήξει από το μπαλκόνι, άφησε δύο σημειώματα, το ένα προς τους γονείς στους οποίους ζητούσε συγγνώμη και το άλλο στους συμμαθητές της: «Τώρα θα είστε ευχαριστημένοι»! Η πορεία της στο κενό ευτυχώς ανακόπηκε από ένα στέγαστρο. Ομως ο 11χρονος Ντιέγκο στην Ισπανία δεν είχε την ίδια τύχη.

Το μπούλινγκ, ειδικά στο Διαδίκτυο, δεν λείπει ούτε από την ελληνική κοινωνία. Κι όσο κι αν προσπαθούν να ενημερώσουν τους μαθητές οι καθηγητές στα σχολεία και οι γονείς στο σπίτι, αν δεν γίνει μέρος της καθημερινότητας η γνώση –ιδιαίτερα στην εποχή της κρίσης όπου οι άνθρωποι γίνονται πιο επιθετικοί–, τα παιδιά δεν θα ατσαλώνονται.

Γι’ αυτό ακριβώς έχει σημασία η πρωτοβουλία του Πολιτιστικού Ιδρύματος Ομίλου Πειραιώς (ΠΙΟΠ) και της Διεύθυνση Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος της Ελληνικής Αστυνομίας που οργανώνουν σειρά ενημερωτικών ομιλιών μέσα στα μουσεία με τίτλο: «Τι μέλλει γενέσθαι; Μύθοι και πραγματικότητες γύρω από το Διαδίκτυο». Σε πρώτη ανάγνωση θα πει κανείς πως ο διαδικτυακός εκφοβισμός, η παιδική πορνογραφία, οι αυτοκτονίες δεν είναι πολιτιστικά θέματα. Ομως χτυπούν την καρδιά της κοινωνίας. Αλλωστε μουσεία σημαίνει πολιτισμός της καθημερινότητας και της κοινωνίας. Δεν είναι μόνο τα αριστοτεχνήματα των μεγάλων καλλιτεχνών που θαυμάζουμε, αλλά οι μεταξύ μας σχέσεις, η αγωγή ως κανόνας ζωής, η αλληλεγγύη… Κι αυτή ακριβώς είναι η φιλοσοφία των μουσείων αυτών.

Σχολικές ομάδες έρχονται στο μουσείο που γίνεται φιλόξενο βήμα να ακούσουν ό,τι τους απασχολεί. Ο κύκλος ξεκινά από την Αθήνα στο Ιστορικό Αρχείο του ΠΙΟΠ (15/2, ώρα 11.00) με ομιλητή τον έμπειρο Μανώλη Σφακιανάκη, πρόσφατα βραβευμένο από την Ακαδημία Αθηνών για τη συνεισφορά του στην προστασία παιδιών από τους κινδύνους του κυβερνοχώρου. Μαζί θα είναι και εξειδικευμένοι αξιωματικοί της Διεύθυνσης Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος. Ομως μεγαλύτερη σημασία έχει το μετά. Οι συναντήσεις στα μουσεία της περιφέρειας, στις μικρές κοινωνίες.
Πηγή: Καθημερινή.

Κωνσταντίνος Δεσποτόπουλος

Ο Κωνσταντίνος Ι. Δεσποτόπουλος -για τον οποίο τόσα δικαίως επαινετικά γράφτηκαν τις ημέρες που ακολούθησαν τον θάνατό του, στις 7 Φεβρουαρίου- μας άφησε απομνημονεύματα δημοσιευμένα σε τρεις τόμους από τις εκδόσεις Παπαζήση, με τίτλο «Αναπολήσεις». Είναι μνήμες μιας μακράς και δημιουργικής ζωής που άρχισε στη Σμύρνη το 1913 και σημαδεύτηκε από την Καταστροφή του 1922. Ο συγγραφέας τους ανήκει στη γενιά εκείνη που δοκιμάστηκε μετά την ανέχεια του πρόσφυγα, με τον ένδοξο Πόλεμο του 1940-41, το αίμα και τις συνέπειες του Εμφυλίου, πριν γνωρίσει την Ελλάδα της προόδου και της ευρωπαϊκής πορείας. Γι’ αυτό και όσοι από εκείνη τη γενιά έζησαν βίο μακρύ, όπως ο Δεσποτόπουλος, μπορούν να συγκρίνουν ψυχραιμότερα τη σημερινή κρίση, έχοντας βιώσει τον αιώνα του μεγάλου θανατικού.

Ως φόρο τιμής στη μνήμη του, η Καθημερινή παρουσιάζει αποσπάσματα από τις εξαιρετικού ενδιαφέροντος «Αναπολήσεις» του.

Τα ήθη και έθιμα των Χριστουγέννων σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας

Τα γιορτινά τους φορούν όλες οι πόλεις της Ελλάδας και ετοιμάζονται να υποδεχτούν τα Χριστούγεννα με έθιμα και παραδόσεις που έχουν τις ρίζες τους βαθιά πίσω στο χρόνο.

Τα Κάλαντα

Τα κάλαντα είναι ένα τραγούδι, μια παράδοση και μια χαρμόσυνη αναγγελία. Τα κάλαντα πήραν το όνομα τους από τις καλένδες του Ιανουαρίου. Οι καλένδες ήταν οι πρώτες ημέρες των Ρωμαϊκών μηνών και συγγενείς και φίλοι αντάλλασσαν επισκέψεις και δώρα, που ήταν μέλι, ξερά σύκα, χουρμάδες, χυλό και μικρά νομίσματα.

Τα κάλαντα είναι μίγμα θρησκευτικού και κοσμικού περιεχομένου. Στην αρχή εξαγγέλλεται και περιγράφεται το θρησκευτικό γεγονός και μετά ακολουθούν τα εγκώμια για τα διάφορα πρόσωπα της οικογένειας ανάλογα με τα χαρίσματα τους, την ηλικία τους, το επάγγελμα τους ή την κοινωνική τους θέση.

Χριστουγεννιάτικο στεφάνι

Στα χωριά συνηθίζουν να κρεμάνε στους τοίχους και τις εξώπορτες ολόκληρες πλεξούδες από σκόρδα που πάνω τους καρφώνουν μοσχοκάρφια, δηλαδή γαριφαλάκια για να διώξουν την κακογλωσσιά που «καρφώνει» την ευτυχία του σπιτιού τους.

Διακοσμημένο με χριστουγεννιάτικα στολίδια, το στεφάνι από έλατο στην εξώπορτα, εκτός από το καλωσόρισμα στους καλεσμένους φέρνει τύχη στο σπίτι. Βασική η ύπαρξη του σκόρδου στο δέσιμό του που προφυλάσσει από το κακό μάτι.

Το χριστόψωμο στην Κρήτη

Το ζύμωμα του χριστόψωμου στη Κρήτη είναι έργο θείο και έθιμο καθαρά χριστιανικό. Για το χριστουγεννιάτικο τραπέζι το χριστόψωμο είναι ευλογημένο ψωμί αφού θα στηρίξει τη ζωή του νοικοκύρη και της οικογένειας του.

Χρησιμοποιούν καλό αλεύρι και ακριβά υλικά, όπως ροδόνερο, μέλι, σουσάμι, κανέλα και γαρίφαλα. Μαζεύονται οι γυναίκες του σπιτιού και μέχρι να γίνει το προζύμι, τραγουδούν, «ο Χριστός γεννιέται, το φως ανεβαίνει, το προζύμι για να γένει». Πλάθουν το ζυμάρι, παίρνουν τη μισή ζύμη και φτιάχνουν μια κουλούρα. Με την υπόλοιπη φτιάχνουν σταυρό με λουρίδες από τη ζύμη και στο κέντρο βάζουν ένα άσπαστο καρύδι που συμβολίζει τη γονιμότητα. Στην υπόλοιπη επιφάνεια σχεδιάζουν σχήματα με το πιρούνι για να βγάλουν το «κακό μάτι» και να «καρφώσουν» την κακογλωσσιά.

Ο νοικοκύρης του σπιτιού παίρνει το χριστόψωμο, το σταυρώνει, το κόβει και το μοιράζει σε όλους όσους παρευρίσκονται στο τραπέζι, σαν συμβολισμό της Θείας Κοινωνίας, που ο Χριστός έδωσε τον Άρτο της ζωής σε όλη την ανθρώπινη οικογένεια του.

Το «τάισμα» της βρύσης στην Κεντρική Ελλάδα

Τα μεσάνυχτα της παραμονής των Χριστουγέννων γίνεται το λεγόμενο «τάισμα της βρύσης», σε χωριά της Κεντρικής Ελλάδας. Οι κοπέλες τα χαράματα πηγαίνουν στην πιο κοντινή βρύση για να κλέψουν το «άκραντο νερό», δηλαδή αμίλητο γιατί δεν βγάζουν λέξη σε όλη τη διαδρομή. Όταν πάρουν το νερό, αλείφουν τη βρύση με βούτυρο και μέλι με την ευχή, όπως τρέχει το νερό να τρέχει και η προκοπή στο σπίτι, και όπως γλυκό είναι το μέλι, έτσι γλυκιά να είναι και η ζωή τους.

Για να έχουν καλή σοδειά, όταν φθάνουν εκεί, την ταΐζουν με διάφορα προϊόντα όπως βούτυρο, ψωμί, τυρί, όσπρια ή κλαδί ελιάς. Έλεγαν μάλιστα ότι όποια κοπέλα πήγαινε πρώτη στη βρύση θα ήταν η πιο τυχερή όλο το χρόνο. Έπειτα έριχναν στη στάμνα που θα έφερναν το νερό, ένα βατόφυλλο και τρία χαλίκια, κλέβουν το νερό από τη βρύση και γυρίζουν στο σπίτι τους πάλι αμίλητες μέχρι να πιούνε όλοι από το «άκραντο νερό». Με το ίδιο νερό ραντίζουν και τις τέσσερις γωνίες του σπιτιού και σκορπίζουν και τα τρία χαλίκια στο σπίτι. Στη λαϊκή μας παράδοση ο βάτος φέρνει αισιοδοξία και καλά μαντάτα και διώχνει τα ξόρκια.

«Πάντρεμα της φωτιάς»

Στα χωριά της Έδεσσας την παραμονή των Χριστουγέννων «παντρεύουν τη φωτιά», δηλαδή παίρνουν ένα ξύλο με θηλυκό όνομα, δηλαδή κερασιάς και ένα με αρσενικό όνομα, συνήθως από αγκαθωτά δέντρα, δηλ. από βάτο. Βάζουν τα ξύλα στο τζάκι να καούν και ανάλογα με τον κρότο ή τη φλόγα τους μπορούν να προβλέψουν τα μελλούμενα είτε για τον καιρό είτε για τη σοδειά τους. Η λαϊκή μας παράδοση θέλει τα αγκαθωτά δέντρα να απομακρύνουν τα δαιμονικά όντα, όπως τους καλικάντζαρους.

Στη Θεσσαλία, όταν τα κορίτσια επιστρέφουν από την εκκλησία, ανήμερα Χριστούγεννα, βάζουν δίπλα στο τζάκι κλαδιά κέδρου που τα ξεδιαλέγουν να είναι λυγερά, ενώ τα αγόρια βάζουν από αγριοκερασιά. Τα λυγερά αυτά κλαδιά αντιπροσωπεύουν τις επιθυμίες τους για μια όμορφη ζωή. Όποιο κλωνάρι καεί πρώτο αυτό είναι καλό σημάδι γιατί αυτός ο νέος ή η νέα θα παντρευτεί πρώτα.

Τα Χριστόξυλα

Σε πολλά χωριά της Μακεδονίας από τις παραμονές των Χριστουγέννων ο νοικοκύρης του σπιτιού ψάχνει στα χωράφια και βρίσκει ένα μεγάλο χοντρό και γερό ξύλο από πεύκο ή ελιά και το πάει σπίτι του. Η νοικοκυρά φροντίζει να έχει καθαρίσει το σπίτι αλλά με ιδιαίτερη προσοχή το τζάκι, ώστε να μη μείνει ούτε ίχνος από την παλιά στάχτη. Καθαρίζουν ακόμα και την καπνοδόχο, για να μην βρίσκουν πατήματα να κατέβουν οι καλικάντζαροι, τα κακά δαιμόνια όπως λένε στα χριστουγεννιάτικα παραμύθια και μαγαρίσουν το σπίτι. Βάζει λοιπόν το Χριστόξυλο στο τζάκι την παραμονή και το ανάβει αφήνοντας το να σιγοκαίει όλο το δωδεκαήμερο από τα Χριστούγεννα μέχρι τα Φώτα. Στη λαϊκή παράδοση πίστευαν ότι η στάχτη αυτή προφύλασσε το σπίτι και τα χωράφια από κάθε κακό και καθώς καίγεται, ζεσταίνεται ο Χριστός στη φάτνη.

Στη Σκιάθο, οι πιο παλιοί λένε ότι από την 1η Δεκεμβρίου οι καλικάντζαροι ετοιμάζουν το καράβι τους για να έρθουν στο νησί. Την παραμονή των Χριστουγέννων το ρίχνουν στο γιαλό και φθάνουν ανήμερα. Από τότε μέχρι τα Φώτα κανείς δεν τολμάει να βγει νύχτα από το σπίτι του γιατί θα τον βουβάνουν. Την παραμονή των Φώτων, όμως, οι καλικάντζαροι τα μαζεύουν γρήγορα και φεύγουν τρέχοντας μην τους προφτάσει ο παπάς με τον αγιασμό και τους ζεματίσει.

Διαβάστε περισσότερα στο άρθρο του newsroom - ΔΟΛ.

Ιστορίες χριστουγεννιάτικων εθίμων από όλο τον κόσμο

 

Πολυάριθμα είναι τα έθιμα που κάθε τόπος έχει συνδέσει με τον εορτασμό των Χριστουγέννων. Πώς, όμως, γεννήθηκαν οι συνήθειες, που σήμερα ονομάζουμε παραδόσεις;Τα Χριστούγεννα ήταν αρχικά μια κινητική γιορτή που εορταζόταν σε διάφορες ημερομηνίες στη διάρκεια του έτους. Η επιλογή της 25ης Δεκεμβρίου έγινε από τον Πάπα Ιούλιο Α τον 4ο αιώνα, επειδή εκείνη η ημερομηνία συνέπιπτε με τα ειδωλολατρικά τελετουργικά για το χειμερινό ηλιοστάσιο.
Η πρόθεσή του Πάπα ήταν να αντικατασταθεί ο αρχαίος εορτασμός με τον χριστιανικό. Ωστόσο, υπάρχουν μαρτυρίες ότι τα Χριστούγεννα γιορτάζονταν στη Ρώμη στις 25 Δεκεμβρίου από το 336. Και η ίδια αυτή μέρα ήταν η Πρωτοχρονιά.
Πολλά από τα έθιμα που συνδέονται με τα Χριστούγεννα, όπως η ανταλλαγή δώρων, τα κάλαντα, ο στολισμός του δέντρου έχουν τις ρίζες τους σε παλαιότερες θρησκείες.
Σύμφωνα με ορισμένους ερευνητές, οι χριστουγεννιάτικες δοξασίες και παραδόσεις αποτελούν ένα μείγμα από κατάλοιπα της λατρείας του Σατούρνου (μιας θεότητας που ταυτίζεται με τον Κρόνο) και άλλων δοξασιών που αναμείχθηκαν με τις χριστιανικές, για να ξεχαστεί στο πέρασμα των αιώνων η αρχική τους προέλευση.

Έθιμα από όλο τον κόσμο

Στη Σικελία οι χωρικοί συνηθίζουν να βγάζουν τα μεσάνυχτα των Χριστουγέννων νερό από τα πηγάδια και με αυτό ραντίζουν τα ζώα τους. Πιστεύουν ότι το νερό αυτό είναι αγιασμένο, επειδή την ίδια ώρα γεννιέται και ο Σωτήρας του κόσμου.
Στη Σαρδηνία πιστεύουν ότι όποιος γεννηθεί τη νύχτα των Χριστουγέννων, και μάλιστα τα μεσάνυχτα, φέρει την ευλογία του Θεού όχι μόνο στους δικούς του, αλλά και στους γείτονες των εφτά σπιτιών που βρίσκονται πιο κοντά στο δικό του.
Σε περιοχές της πρώην Γιουγκοσλαβίας, οι νοικοκυρές ραντίζουν τα τραπεζομάντηλά τους με κρασί για να μη ντραπούν οι φιλοξενούμενοί τους, εάν λερώσουν κάποιο.
Στη Ρωσία συνήθιζαν τη νύχτα των Χριστουγέννων να ντύνουν στα άσπρα μια κοπέλα του σπιτιού, η οποία παρίστανε την Παναγία.
Σε μερικές βρετανικές περιοχές, το έθιμο του γλεντιού σε κήπους με μηλιές την παραμονή των Χριστουγέννων είναι μια παραλλαγή μιας ειδωλολατρικής τελετής. Αφού σκοτεινιάσει, οι αγρότες πηγαίνουν στα περιβόλια, σχηματίζουν παρέες γύρω από τα παλιότερα δέντρα και πίνοντας μπίρα τραγουδούν τα κάλαντα. Πυροβολούν στα κλαριά για να διώξουν τα κακά πνεύματα, ενώ μέχρι πριν από λίγα χρόνια άφηναν γλυκά, για να καλοπιάσουν τα πνεύματα και να εξασφαλίζουν καλή σοδειά.
Στη Σουηδία, την αυγή της 13ης Δεκεμβρίου η «Λουτσία» -σύμβολο του φωτός-, συνήθως το μεγαλύτερο κορίτσι του σπιτιού, φορώντας ένα μακρύ λευκό χιτώνα και ένα στεφάνι από αναμμένα κεριά στα μαλλιά, πηγαίνει από σπίτι σε σπίτι προσφέροντας ζεστό καφέ και κουλουράκια, ενώ τραγουδά παλιά κάλαντα.
Οι θρύλοι της Λουτσία γεννήθηκαν στις Συρακούσες περίπου κατά το έτος 300 μ.Χ. Σε μερικές επαρχίες της Σουηδίας οι κάτοικοι των χωριών συνηθίζουν ανήμερα τα Χριστούγεννα να ρίχνουν έξω από τα σπίτια και τα χωράφια τους σιτάρι, για να γιορτάσουν μαζί τους και τα πουλιά.

Μεσαιωνικά έθιμα

Στη Βενετία, ο Δόγης κι ο λαός πήγαιναν την νύχτα των Χριστουγέννων στο γειτονικό νησάκι του Αγίου Γεωργίου για να προσκυνήσουν το λείψανο του Αγίου Στεφάνου. Στην παραλία του νησιού περίμεναν βενετσιάνικες αρχόντισσες ντυμένες στα μαύρα και στολισμένες με κοσμήματα, για να υποδεχτούν τον Δόγη και να τον συνοδέψουν μέχρι το ναό.
Μετά το τέλος της λειτουργίας, όλη η λαμπρή συνοδεία έμπαινε στις γόνδολες και διασχίζοντας τα νερά ξαναγύριζε στην πλατεία του Αγίου Μάρκου, όπου άρχιζε μεγάλο γλέντι, που συνεχιζόταν μέχρι το πρωί.
Στη Βαρκελώνη, το Μεσαίωνα, είχαν έθιμο την «τελετή του παγωνιού». Την ημέρα των Χριστουγέννων, ο βασιλιάς έπαιρνε μέσα σε χρυσή πιατέλα ένα ψητό παγόνι και το μετέφερε στην τραπεζαρία. Σε αυτή την πομπή τον ακολουθούσε πλήθος από ευγενείς, υπηρέτες και σωματοφύλακες.
Στην τραπεζαρία μέσα βρισκόταν η βασίλισσα. Ο βασιλιάς της προσέφερε το παγόνι, για να το μοιράσει σε όλους τους παρευρισκόμενους. Όσοι δέχονταν την εξαιρετική αυτή τιμή, ήταν υποχρεωμένοι να ορκιστούν μπροστά στην ομήγυρη ότι θα προσπαθήσουν να ανδραγαθήσουν στον πόλεμο ή στις ταυρομαχίες.

Πηγή: newsroom - ΔΟΛ

Ανακαλύφθηκε γονίδιο που κάνει μερικούς εφήβους πιο επιρρεπείς στην κατάχρηση του αλκοόλ

Βρετανοί επιστήμονες ανακάλυψαν ένα γονίδιο που, όπως πιστεύουν, ωθεί ορισμένους ανθρώπους κατά την εφηβεία τους να κάνουν κατάχρηση του αλκοόλ.
Οι ερευνητές του Ινστιτούτου Ψυχιατρικής του King’s College του Λονδίνου, με επικεφαλής τον καθηγητή Γκούντερ Σούμαν, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), σύμφωνα με το BBC και το πρακτορείο Ρόιτερ, θεωρούν ότι το εν λόγω γονίδιο RASGRF-2 είναι ένα από τα πολλά που συνδέονται με το πρόβλημα του αλκοολισμού, ο οποίος έχει ισχυρό γενετικό υπόβαθρο.
Οι δοκιμές με πειραματόζωα έδειξαν ότι όσα δεν διέθεταν το συγκεκριμένο γονίδιο, είχαν σαφώς λιγότερη επιθυμία να πιουν αλκοόλ σε σχέση με όσα ποντίκια το είχαν στο γονιδίωμά τους. Επιπλέον, η απεικονιστική μελέτη του εγκεφάλου 663 εφήβων αγοριών 14 - 16 ετών έδειξε ότι όσα είχαν το γονίδιο, είχαν αυξημένα επίπεδα ντοπαμίνης, με συνέπεια το αλκοόλ να πυροδοτεί μεγαλύτερη ευχαρίστηση στον εγκέφαλό τους και έτσι να ωθούνται σε μεγαλύτερη κατανάλωση αλκοόλ και μάλιστα σε πολύ σύντομο χρόνο (π.χ. πολλά ποτά μέσα στην ίδια βραδιά).
Η μελέτη -που αποτελεί μέρος πανευρωπαϊκής έρευνας από την κοινοπραξία Imagen- αποκάλυψε ότι όσα 16χρονα παιδιά διέθεταν στο DNA τους αυτό το γονίδιο, έπιναν πολύ πιο συχνά και μεγαλύτερες ποσότητες από τους συνομηλίκους τους. Σημειωτέον ότι ο ίδιος βιολογικός μηχανισμός ανταμοιβής στον εγκέφαλο -μέσω διέγερσης της ντοπαμίνης- εμπλέκεται και στον εθισμό των ανθρώπων με άλλες ουσίες όπως τα ναρκωτικά.
Ο Γκούντερ Σούμαν επεσήμανε ότι η νέα μελέτη δεν αποδεικνύει πως το γονίδιο αποτελεί τη βασική αιτία για την τάση κραιπάλης με αλκοόλ μεταξύ των ορισμένων νέων, καθώς είναι πιθανό διάφοροι περιβαλλοντικοί και άλλοι παράγοντες να παίζουν επίσης ρόλο. Όμως τόνισε ότι η ανακάλυψη ρίχνει φως στο γιατί μερικοί άνθρωποι είναι πιο επιρρεπείς στην κατάχρηση του αλκοόλ και τείνουν να μεθάνε συχνότερα.
«Φαίνεται πως αυτό το γονίδιο ρυθμίζει πόση ευχαρίστηση φέρνει το αλκοόλ σε ορισμένους ανθρώπους. Οι άνθρωποι αναζητούν γενικά καταστάσεις όπου θα νιώσουν απόλαυση και ευτυχία, έτσι αν ο εγκέφαλός σας είναι «καλωδιωμένος» ώστε να βρίσκει απολαυστικό το αλκοόλ, τότε θα το αποζητάτε. Έτσι, κατανοούμε πλέον την αλυσίδα των επιδράσεων, με ποιό δηλαδή τρόπο τα γονίδιά μας διαμορφώνουν τη λειτουργία του εγκεφάλου μας και πώς αυτός, με τη σειρά του, καθοδηγεί την ανθρώπινη συμπεριφορά», ανέφερε ο βρετανός καθηγητής.
«Το γονίδιο RASGRF-2 παίζει κρίσιμο ρόλο στην απελευθέρωση ντοπαμίνης από τον εγκέφαλο και αυτή πυροδοτεί το αίσθημα ανταμοιβής και απόλαυσης. Έτσι, οι άνθρωποι που έχουν το εν λόγω γονίδιο, παίρνουν από το αλκοόλ μια πιο έντονη ευχαρίστηση, γεγονός που τους κάνει να πίνουν πολύ περισσότερο», πρόσθεσε ο Γκ. Σούμαν.
Όπως είπε πάντως, χρειάζεται περισσότερη έρευνα για να επιβεβαιωθεί κάτι τέτοιο, καθώς η μελέτη εστιάστηκε μόνο σε εφήβους, με συνέπεια να είναι ακόμα άγνωστο σε ποιό βαθμό το συγκεκριμένο γονίδιο επηρεάζει σε βάθος χρόνου την κατανάλωση αλκοόλ από έναν άνθρωπο.
Από την άλλη, σύμφωνα με τον Σούμαν, είναι πιθανό ότι στο μέλλον θα καταστεί εφικτό να δημιουργηθούν γενετικά τεστ που θα εντοπίζουν έγκαιρα όσους κινδυνεύουν πιο πολύ να γίνουν αλκοολικοί. Παράλληλα, η ανακάλυψη του γονιδίου ανοίγει το δρόμο για νέα φάρμακα που θα μπλοκάρουν στον εγκέφαλο το διεγερτικό αίσθημα ανταμοιβής που ενθαρρύνει την κατάχρηση του αλκοόλ.
Παγκοσμίως περίπου 2,5 εκατ. άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο από υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ (περίπου το 3,8% όλων των θανάτων), σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. Η μεγάλη κατανάλωση αλκοόλ από τους εφήβους -ένα πρόβλημα που έχει επιδεινωθεί διεθνώς κατά τα τελευταία χρόνια- συνδέεται με προβλήματα στην ανάπτυξη του εγκεφάλου τους, με άλλα προβλήματα υγείας αργότερα στην ζωή, καθώς επίσης με ριψοκίνδυνες και παραβατικές - αντικοινωνικές συμπεριφορές.

Πηγή: Η Καθημερινή

Ανοιχτές διαλέξεις στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο

Ανοιχτές διαλέξεις από καθηγητές πανεπιστημίου θα προσφέρει το Πανεπιστήμιο Αθηνών σε συνεργασία με την Περιφέρεια Αττικής από τις 21 Νοεμβρίου. Πρόκειται για έναν νέο θεσμό που εισάγεται στα ακαδημαϊκά δεδομένα της χώρας από το Ιδρυμα, το «Πανεπιστήμιο Πολιτών».

 

Συγκεκριμένα, πέντε επιστημονικοί κύκλοι διαλόγου συγκροτούν το πρόγραμμα του «Πανεπιστημίου των Πολιτών» που θα προσφέρεται ελεύθερα σε κάθε ενδιαφερόμενο: οικονομία, κοινωνικά ζητήματα, τέχνη, ιατρικά θέματα και πολιτική.

 

Η συμμετοχή στο νέο πρόγραμμα είναι ελεύθερη και μπορούν να το παρακολουθήσουν όλοι οι πολίτες. Οι διαλέξεις θα διαρκέσουν συνολικά έξι μήνες.

 

Πατήστε εδώ για να δείτε το αναλυτικό πρόγραμμα.

 

Πηγή: Το Βήμα

 

Ανοικτοί στο καινούργιο οι αναγνώστες βιβλίων εν μέσω κρίσης

Η κρίση είναι μια ευκαιρία να ξαναδεί κανείς κάποια δεδομένα του βιβλίου κι αν αυτά τροποποιούνται και πώς. Τι κερδίζουν αυτοί που συνεχίζουν να διαβάζουν και τι οι υπόλοιποι; To μόνο που δεν αλλάζει είναι ότι λίγοι Έλληνες διαβάζουν. Μόνον το 52% διαβάζει έστω κι ένα βιβλίο το χρόνο. Αυτό είναι γνωστό δεδομένο και το επιβεβαίωσε ακόμα μια φορά πρόσφατη έρευνα αναγνωστικής συμπεριφοράς που διεξήχθη από την εταιρεία qed για λογαριασμό της αλυσίδας των καταστημάτων Public.

To προφίλ του έλληνα αναγνώστη είναι κυρίως γυναίκες αλλά και νέοι μεταξύ 18 - 24 ετών με μέσο όρο αγοράς βιβλίων τον χρόνο τα τέσσερα βιβλία. Αυτό μας θυμίζει τη ρήση του βραβευμένου μυθιστοριογράφου Ίαν Μακ Γιούαν «αν δεν υπήρχαν οι γυναίκες (να διαβάζουν), εμείς (οι συγγραφείς) δεν θα είχαμε δουλειά».

Η έρευνα αναπτύχθηκε σε έναν αριθμό 1000 νοικοκυριών, σε μεγάλα και μικρά αστικά κέντρα, και ανάμεσα στις ηλικίες 18 - 64 ετών. Το στενό αγοραστικό κοινό, αυτοί δηλαδή που αγοράζουν βιβλία μια φορά στους τρεις μήνες, παραμένει ένα μικρό ποσοστό γύρω στο 15% και διαβάζει κυρίως ελληνική λογοτεχνία, κλασική ξένη λογοτεχνία και επιστημονικά βιβλία. Υπάρχει κι ένα περιστασιακό κοινό που διαβάζει ένα βιβλίο κάθε 6 μήνες και είναι 37%. Αυτό το κοινό αγαπά ιδιαίτερα τα βιβλία αστυνομικών ιστοριών αλλά και τα βιβλία ιστορίας. Οι υπόλοιποι 48% δεν διαβάζουν καθόλου. Κι ένα στοιχείο έκπληξη: οι Θεσσαλονικείς δείχνουν να διαβάζουν πιο πολύ από τους αθηναίους.

Σύμφωνα με την έρευνα προκύπτει ότι η προσωπικότητα του ανθρώπου που αγοράζει συχνά βιβλία έχει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Οι αγοραστές αυτοί είναι πιο ανοικτοί στο διαφορετικό, αναζητούν την καινοτομία, το καινούργιο. Ακόμα κι όταν δεν είναι νέοι δηλώνουν ότι «αισθάνονται νέοι». Γι' αυτούς το βιβλίο συνδέεται με ιδιαίτερα ισορροπημένη ζωή, συναισθηματικά πλούσια, κοινωνικά ενεργή στοιχεία που τους κάνει να βρίσκονται πιο κοντά σε ό,τι θα μπορούσαμε να αποκαλέσουμε «ευτυχία».

Το αγοραστικό κοινό που αγοράζει συχνά βιβλία, σύμφωνα με την έρευνα, φαίνεται ότι είναι εθισμένο να αγοράζει από τα Public σε ποσοστό μεγαλύτερο από άλλα ανταγωνιστικά καταστήματα κάτι που ωθεί τους υπεύθυνους του Public να δυναμώσουν τις πρωτοβουλίες τους στις φιλοαναγνωστικές δράσεις.

Περισσότερα στο άρθρο της εφημερίδας Το Βήμα.

Οι βρεφονηπιακοί σταθμοί παχαίνουν τα παιδιά

Οι βρεφονηπιακοί σταθμοί παρέχουν σημαντικά οφέλη στα παιδιά και στις οικογένειές τους, όμως, σύμφωνα με μια νέα καναδική επιστημονική έρευνα, φαίνεται πως όσα παιδιά πάνε σε αυτούς, για κάποιο λόγο έχουν μεγάλες πιθανότητες αργότερα να αποκτήσουν παραπανίσια κιλά.

Οι ερευνητές του πανεπιστημίου του Μόντρεαλ και του Νοσοκομειακού Ερευνητικού Κέντρου Σεν-Ζυστίν, με επικεφαλής τη δρα Μαρί-Κλοντ Ζοφρουά, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό παιδιατρικής «Journal of Pediatrics», μελέτησαν επί έξι χρόνια ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα 1.649 οικογενειών του Κεμπέκ και ταξινόμησαν τα παιδιά τους ηλικίας 1,5 έως 4 ετών σε κατηγορίες, ανάλογα με το ποιος τα φρόντιζε: η ίδια οικογένεια, ο βρεφονηπιακός σταθμός, μια νταντά, οι γιαγιάδες και παππούδες κλπ.

Όπως οι επιστήμονες διαπίστωσαν, τα μικρά παιδιά που πήγαιναν σε βρεφονηπιακούς σταθμούς σε τακτική βάση, είχαν πιθανότητα μεγαλύτερη κατά περίπου 50% να είναι υπέρβαρα ή παχύσαρκα στην ηλικία των 4 έως 10 ετών, σε σχέση με όσα είχαν μείνει στο σπίτι με τους γονείς τους ή με άλλους συγγενείς. Όπως είπε η Ζοφρουά, «η εν λόγω διαφορά δεν μπορεί να εξηγηθεί με βάση τους γνωστούς παράγοντες κινδύνου, όπως το κοινωνικοοικονομικό επίπεδο των γονιών, το χρόνο θηλασμού, το πάχος της μητέρας ή το αν αυτή εργάζεται».

Οι μηχανισμοί που ευθύνονται για την αυξημένη αναλογία παιδιών με βάρος παραπάνω από το φυσιολογικό μεταξύ εκείνων που πάνε στους βρεφονηπιακούς σταθμούς, παραμένουν άγνωστοι. Η ποιότητα της διατροφής των παιδιών και ο βαθμός που ασκούνται στους σταθμούς, αποτελούν τις κυριότερες πιθανές αιτίες.

Η ερευνήτρια δρ Σιλβάνα Κοτέ τόνισε ότι, σε κάθε περίπτωση, οι γονείς θα πρέπει να προσπαθούν, τα παιδιά τους, είτε στο σπίτι βρίσκονται είτε στον σταθμό, να τρώνε σωστά και να ασκούνται επαρκώς. Σύμφωνα με τους ερευνητές, από την πλευρά τους, οι σταθμοί πρέπει να φροντίσουν να παρέχουν πιο υγιεινή διατροφή και να δώσουν περισσότερη έμφαση στις σωματικές δραστηριότητες των παιδιών ηλικίας δύο έως πέντε ετών.

Αυξημένες είναι, επίσης, οι πιθανότητες για παχυσαρκία των μικρών παιδιών, όταν μένουν μεν στο σπίτι τους, αλλά τη φροντίδα τους έχει αναλάβει κάποιος άλλος (συγγενής, νταντά κ.α.) εκτός από τους γονείς.

Πηγή: Η Καθημερινή

Η βιολογία των πολιτικών πεποιθήσεων

Οποιος είναι αρκετά μεγάλος για να θυμάται τις εκλογικές αναμετρήσεις στις δεκαετίες του '80 και του '90 δεν χρειάζεται άλλα πειστήρια για να βεβαιωθεί ότι το πάθος υπερτερούσε της λογικής. Και σήμερα όμως που οι τόνοι της πολιτικής αντιπαράθεσης έχουν πέσει αισθητά σε σχέση με το παρελθόν και οι τελευταίες προεκλογικές ομιλίες των αρχηγών των κομμάτων δεν συγκεντρώνουν τα πλήθη που συγκέντρωναν παλιά, η συζήτηση περί πολιτικής μπορεί να εξάψει τα πνεύματα περισότερο από οποιοδήποτε άλλο θέμα. Κοντολογίς, ένα από τα δυσκολότερα εγχειρήματα είναι να πείσει κανείς τον συνομιλητή του να αλλάξει πολιτικές πεποιθήσεις χρησιμοποιώντας λογικά επιχειρήματα. Τι συμβαίνει λοιπόν με την πολιτική; Πώς την έχουμε αναγάγει σε ένα είδος θρησκείας όπου η «πίστη» είναι συχνά ισχυρότερη της λογικής;
 

Ως πολύ πρόσφατα οι κοινωνιολόγοι και οι πολιτικοί επιστήμονες απέδιδαν την πολιτική ιδεολογία μας στο περιβάλλον μας: στην ανατροφή μας, στην εκπαίδευσή μας, στα βιώματά μας. Κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας, όμως, μια σειρά άρθρα που εμφανίστηκαν σε διάφορες επιστημονικές επιθεωρήσεις κάνουν λόγο για τη γενετική βάση των πολιτικών ιδεών μας. Βεβαίως κανείς δεν πηγαίνει το θέμα τόσο μακριά ώστε να ισχυριστεί ότι υπάρχουν δεξιά, κεντρώα και αριστερά γονίδια! Ενας τέτοιος ισχυρισμός θα σήμαινε ότι όλοι οι οπαδοί ενός κόμματος θα είχαν κοινά γονίδια και πως ο καθένας από εμάς θα ψήφιζε πάντοτε το ίδιο κόμμα! Επειδή προφανώς κάτι τέτοιο δεν ισχύει και επειδή δεν είναι εύκολο να εξορίσουμε την ελεύθερη βούληση από τα ιδεολογικά μας πιστεύω, είναι απορίας άξιον πώς προέκυψαν τα εν λόγω άρθρα.

 

Ολα άρχισαν με μελέτες ομοζυγωτικών και μη διδύμων. (Οι ομοζυγωτικοί δίδυμοι διαθέτουν ακριβώς το ίδιο γενετικό υλικό, ενώ το γενετικό υλικό των μη ομοζυγωτικών διδύμων ταυτίζεται σε ποσοστό περίπου 50%.) Οι δίδυμοι, ομοζυγωτικοί και μη, έχουν συνήθως κοινή ανατροφή. Αυτό τους καθιστά ιδανικούς για συμπεριφορικές μελέτες στις οποίες το ζητούμενο είναι ο υπολογισμός της περιβαλλοντικής και της γενετικής συνιστώσας στην ανάπτυξη συγκεκριμένων συμπεριφορών. Με αυτό το σκεπτικό στα μέσα της δεκαετίας του 1980 αυστραλοί ερευνητές συνέκριναν ομοζυγωτικούς και μη διδύμους ως προς τις πολιτικές πεποιθήσεις τους. Οι δίδυμοι που επιλέχθηκαν να λάβουν μέρος στη μελέτη είχαν μεγαλώσει μαζί διασφαλίζοντας ότι είχαν τις ίδιες περιβαλλοντικές επιρροές. Από τη μελέτη προέκυψε ότι οι ομοζυγωτικοί δίδυμοι είχαν συχνότερα τις ίδιες πολιτικές πεποιθήσεις σε σχέση με τους μη ομοζυγωτικούς διδύμους. Το εύρημα οδήγησε στο συμπέρασμα ότι το ταυτόσημο γενετικό υλικό των ομοζυγωτικών διδύμων είχε συμβάλει στην ανάπτυξη ταυτόσημων πολιτικών πεποιθήσεων.
 

Το άρθρο των αυστραλών επιστημόνων αγνοήθηκε για περισσότερο από 15 χρόνια. Στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας όμως ανακαλύφθηκε από πολιτικούς επιστήμονες του Πανεπιστημίου Rice στο Τέξας, οι οποίοι ανέλυσαν για μία ακόμη φορά τα δεδομένα του προσθέτοντας παράλληλα αντίστοιχα δεδομένα από μελέτες με ομοζυγωτικούς και μη διδύμους που διενεργήθηκαν στις ΗΠΑ αλλά και σε ευρωπαϊκές χώρες. Παρά το γεγονός ότι όλες οι μελέτες κατέληξαν στο ίδιο συμπέρασμα, ότι δηλαδή οι ομοζυγωτικοί δίδυμοι εμφάνιζαν ταυτόσημες πολιτικές απόψεις σε μεγαλύτερα ποσοστά σε σχέση με τους μη ομοζυγωτικούς διδύμους, οι μελέτες αμφισβητήθηκαν.

Η αμφισβήτηση βασίστηκε σε μια ενδογενή αδυναμία που ενέχεται σε όλες τις συμπεριφορικές μελέτες αυτού του τύπου. Η βασική υπόθεση της κοινής περιβαλλοντικής συνιστώσας αποτελεί το αδύνατο σημείο τους και δικαίως: όσο κοινό και αν είναι το περιβάλλον, δεν είναι ποτέ ακριβώς το ίδιο. Επιπροσθέτως, με δεδομένο ότι δάσκαλοι, φίλοι και γονείς τείνουν να αντιμετωπίζουν με τον ίδιο τρόπο τους ομοζυγωτικούς διδύμους (που συχνά δεν μπορούν καν να ξεχωρίσουν), αλλά δεν κάνουν το ίδιο με τους μη ομοζυγωτικούς, η απόδοση όλων των παρατηρούμενων διαφορών μεταξύ ομοζυγωτικών και μη διδύμων στη γενετική είναι ίσως υπερβολή. Τέλος, όσο μεγάλη και αν βρεθεί να είναι η γενετική συνιστώσα, συνήθως δεν υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο γονίδιο που να τη δικαιολογεί.
 

Αυτές τις ελλείψεις προσπάθησαν να καλύψουν πολύ πρόσφατες μελέτες οι οποίες αφορούσαν γονίδια που εμπλέκονται στην όσφρησή μας, καθώς επίσης και στον έλεγχο νευροδιαβιβαστών όπως η σεροτονίνη και η ντοπαμίνη. (Η όσφρηση προκαλεί έντονα συναισθήματα, από χαλάρωση και δεκτικότητα ως απαρέσκεια ή απέχθεια, ενώ οι νευροδιαβιβαστές ελέγχουν ποικίλες αντιδράσεις μας.)
 

Καθώς οι ερευνητές διαπίστωναν ότι η συλλογιστική τους δεν τους οδηγούσε σε ασφαλή συμπεράσματα, αποφάσισαν να αφήσουν κατά μέρος τα μεγαλεπήβολα σχέδια και να εστιάσουν σε περισσότερο μετρήσιμες παραμέτρους. Ετσι, αντί να μελετούν την επίδραση της γενετικής στις πολιτικές πεποιθήσεις, αποφάσισαν να περιορίσουν τη μελέτη σε ένα και μόνο χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς μας, στο πόσο ανοιχτοί στις αλλαγές είμαστε, και από αυτό να εξαγάγουν συμπεράσματα για την πολιτική ιδεολογία.

Προφανώς ο περιορισμός στο συγκεκριμένο χαρακτηριστικό δεν είναι τυχαίος: οι ερευνητές αποδέχθηκαν ότι τα άτομα που δεν φοβούνταν την αλλαγή έτειναν να είναι φιλελεύθερα, ενώ τα άτομα που εξέφραζαν φόβους για τις κοινωνικές αλλαγές έτειναν να είναι ψηφοφόροι των συντηρητικών παρατάξεων. Περιττό να πούμε πως ούτε αυτή η θεώρηση έδωσε τους απαραίτητους καρπούς: μπορεί τα δεξιά κόμματα να ονομάζονται συντηρητικά αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι οι ψηφοφόροι τους αντιτίθενται πάντοτε στις κοινωνικές αλλαγές.
 

Ούτε η αντίστροφη διαδικασία απέδωσε: όταν οι ερευνητές ζήτησαν από εθελοντές να αυτοχαρακτηριστούν «συντηρητικοί» ή «φιλελεύθεροι» και στη συνέχεια προσπάθησαν να εξαγάγουν συμπεράσματα για τη φυσιολογία τους και κατ' επέκταση για τη γενετική τους, τα αποτελέσματα δεν κατέληξαν σε αποδεκτά συμπεράσματα. Ενδιαφέρον ωστόσο παρουσιάζει μια μελέτη η οποία προσπάθησε να συνδέσει τις προκαταλήψεις μας με τα επίπεδα της ορμόνης οξυτοκίνη. Πρόκειται για την ορμόνη η οποία μας συνδέει με τους οικείους μας και η οποία, μεταξύ άλλων, εκλύεται σε μεγάλες ποσότητες και κατά τον τοκετό (ενισχύοντας τη σύνδεση της μητέρας με το βρέφος).

Διαβάστε περισσότερα στο άρθρο του Βήματος.

Ντιμπέιτ για τον ρατσισμό στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών

Τι χαρακτηρίζει τελικά την ελληνική κοινωνία; Η ανοχή στο διαφορετικό ή η ανοχή στο ρατσισμό; Ο ρατσισμός είναι αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης και της ανέχειας ή ένα βαθύτερο, διαχρονικό πρόβλημα;

Με αυτά τα ερωτήματα ασχολείται το ντιμπέιτ για το ρατσισμό που πραγματοποιείται στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών την Τετάρτη 14 Νοεμβρίου.

Τέσσερις ομιλητές θα αναπτύξουν τα επιχειρήματά τους υπέρ ή κατά της άποψης ότι «Στην Ελλάδα είμαστε ρατσιστές». Υπέρ της θέσης ότι «Στην Ελλάδα είμαστε ρατσιστές» θα επιχειρηματολογήσει ο δημοσιογράφος Γρηγόρης Βαλιανάτος και ο Κωστής Παπαϊωάννου, τ. πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και μέλος του Δικτύου Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας. Κατά της άποψης, θα ταχθεί η Βασιλική Γεωργιάδου, καθηγήτρια Πολιτικής Επιστήμης του Παντείου, ενώ το όνομα του δεύτερου ομιλητή θα ανακοινωθεί εντός της ερχόμενης εβδομάδας, αναφέρει το δελτίο Τύπου της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών.

Το ντιμπέιτ διοργανώνει η εταιρεία «Intelligence Squared Greece», σε συνεργασία με τη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, και με συντονιστή το δημοσιογράφο Νίκο Ανδρίτσο.

Πηγή: Newsroom - ΔΟΛ

Για καλές συναναστροφές κρύψτε το κινητό σας

Ότι η υπερβολική χρήση κινητού τηλεφώνου επηρεάζει τις προσωπικές σχέσεις το γνωρίζαμε. Βρετανοί επιστήμονες όμως διαπίστωσαν ότι ακόμη και όταν δεν χρησιμοποιούμε τη συσκευή μας αλλά την κουβαλούμε παντού μαζί μας και την εκθέτουμε σε κοινή θέα, προκαλούμε στους γύρω μας συναισθήματα απόρριψης και αδιαφορίας.

Σε δύο μελέτες που πραγματοποίησαν ψυχολόγοι από το Πανειστήμιο του Εσεξ φάνηκε ότι αν το κινητό είναι ορατό π.χ. κατά τη διάρκεια μιας συζήτησης στο τραπέζι, τότε οι συνομιλητές ανταλλάσσουν μεταξύ τους λιγότερο θετικά μηνύματα, συγκριτικά με το τι θα συνέβαινε αν η συσκευή του δεν βρισκόταν σε κοινή θέα.

Βάσει των ευρημάτων, τόσο η χρήση όσο και η απλή τοποθέτηση της συσκευής σε κοινή θέα θα μπορούσαν να είναι καταστροφικά στην περίπτωση π.χ. ενός ρομαντικού δείπνου. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι στη θέα των κινητών τηλεφώνων πυροδοτούνται αυτόματα σκέψεις που αφορούν το ευρύτερο κοινωνικό δίκτυο του κατόχου, περιορίζοντας έτσι τα επίπεδα ταύτισης και κατανόησης των γύρω του.
«Και στους δύο κύκλους πειραμάτων που πραγματοποιήσαμε είδαμε ότι τα κινητά τηλέφωνα επιδρούν στο πόσο κοντά μπορεί να έρθει κάποιος με τον συνομιλητή του, στην ανταπόκριση που θα λάβει από εκείνον, όπως επίσης και στην ποιότητα της συζήτησης» αναφέρει ο επικεφαλής της μελέτης δρ Άντριου Πρζιμπίλσκι.
«Η παρουσία ενός κινητού ενδεχομένως να καθοδηγεί τους γύρω στο να σκέφτονται άλλα άτομα και γεγονότα, που δεν σχετίζονται άμεσα με τη συγκεκριμένη συνάντηση» προσθέτει ο ειδικός. «Κάτι τέτοιο “εκτροχιάζει” την προσοχή των συνομιλητών από την τρέχουσα συζήτηση» καταλήγει.

Στην πρώτη μελέτη, οι ερευνητές ζήτησαν από 37 ζευγάρια αγνώστων να κάνουν μια συζήτηση διάρκειας 10 λεπτών, με θέμα ένα ενδιαφέρον γεγονός που βίωσαν κατά τη διάρκεια του τελευταίου μήνα. Το κάθε ζευγάρι έμπαινε σε ένα ειδικά διαμορφωμένο δωμάτιο. Τα μισά ζευγάρια κάθησαν για να κάνουν την κουβέντα τους σε ένα τραπέζι, επάνω στο οποίο ήταν τοποθετημένο ένα λάπτοπ, ενώ τα άλλα μισά είχαν μπροστά τους ένα κινητό τηλέφωνο.
Μετά το τέλος του πειράματος οι επιστήμονες είδαν ότι η έκβαση της συζήτησης όσων βρίσκονταν στη θέα του κινητού δεν ήταν το ίδιο καλή με εκείνη των υπολοίπων.

Στη δεύτερη μελέτη, οι ερευνητές ζήτησαν από 34 ζευγάρια αγνώστων να συζητήσουν τα πιο σημαντικά γεγονότα που είχαν βιώσει κατά τη διάρκεια του τελευταίου έτους. Και σε αυτήν την περίπτωση, οι ειδικοί χρησιμοποίησαν ένα λάπτοπ στους μισούς και ένα κινητό στους υπόλοιπους.
Τα αποτελέσματα ήταν παρόμοια με εκείνα της πρώτης δοκιμής.

Πηγή: Το Βήμα

Εκρηξη του παιδικού εθισμού στο Διαδίκτυο

Μέρος της λίστας σοβαρών ψυχικών διαταραχών ή αλλιώς του Διαγνωστικού και Στατιστικού Εγχειριδίου των Ψυχικών Διαταραχών προς περαιτέρω μελέτη θα αποτελεί από τον ερχόμενο Μάιο ο εθισμός στο Διαδίκτυο, σύμφωνα με αυστραλούς ειδικούς.

Στη συγκεκριμένη κατηγορία, σύμφωνα με τους ερευνητές, θα κατατάσσονται όλοι όσοι δηλώνουν «κολλημένοι» με το smartphone, το tablet ή το λάπτοπ τους, ανεξαρτήτως ηλικίας.

Οι επιστήμονες κατέθεσαν στην Αυστραλιανή Εταιρεία Ψυχολογίας μια έκθεση όπου υπογραμμίζουν συγκεκριμένα την αύξηση που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια στον εθισμό στα ηλεκτρονικά παιχνίδια μέσω Διαδικτύου και ιδιαίτερα των μικρότερων ηλικιών.

Υποστηρίζουν μάλιστα, ότι κατά τη διάρκεια της τελευταίας 10ετίας λόγω της πτώσης του κόστους των διαδικτυακών συνδέσεων και της μεγάλης διαθεσιμότητάς τους, υπό μορφή δωρεάν Ίντερνετ σε δημόσιους χώρους, αλλά και λόγω της κατάκτησης της αγοράς από τα smartphones, πολλές χώρες χορεύουν πλέον τον χορό της «αιώνιας συνδεσιμότητας».

Σύμφωνα με τον δρα Μάικ Κίριος, ο οποίος είναι κλινικός ψυχολόγος από το Πολυτεχνείο του Σουίνμπερν και ένας εκ των συγγραφέων της έκθεσης, η περαιτέρω μελέτη της συγκεκριμένης διαταραχής θα μπορούσε να επιτρέψει σε ειδικούς να διαγιγνώσκουν επιτυχώς την εξάρτηση των παιδιών στην τεχνολογία και να τους προσφέρουν εγκαίρως τη σωστή θεραπεία.
«Στην περίπτωση των παιδιών, τα ηλεκτρονικά παιχνίδια αποτελούν μια ξεκάθαρη αιτία. Αλλά σε γενικές γραμμές, η υπερβολική χρήση της τεχνολογίας μπορεί να προκαλέσει πολλά προβλήματα» εξηγεί.

Από την πλευρά του, ο ψυχολόγος με εξειδίκευση σε περιπτώσεις εθισμού σε ηλεκτρονικά παιχνίδια, δρ Εμίλ Χόντζνικ, αναφέρει τον έντονο προβληματισμό του με τον ολοένα αυξανόμενο αριθμό παιδιών που αντιμετωπίζουν τη συγκεκριμένη διαταραχή. Είχε μάλιστα, όπως υπογραμμίζει, ασθενείς μόλις 12 ετών οι οποίοι εμφάνιζαν εθισμό στο Διαδίκτυο και τα ηλεκτρονικά παιχνίδια.
«Ως τυπική ένδειξη εθισμού χαρακτηρίζεται οτιδήποτε παραπέμπει σε συμπτώματα απομόνωσης» εξηγεί ο ίδιος. «Συμπεριφορές δηλαδή που εκφράζουν δυστυχία, οργή, ευερεθιστότητα, όταν δεν μπορούν να παίξουν».

Πηγή: Το Βήμα

Τέταρτη η Ελλάδα στην ενδοσχολική βία

Οι φωνές και τα νεύρα των μεγάλων στο σπίτι είναι γνωστό ότι επηρεάζουν αρνητικά την ψυχοσύνθεση των παιδιών. Ειδικά σε συνθήκες οικονομικής κρίσης, με τα προβλήματα να ακολουθούν και να προσδιορίζουν την καθημερινότητα της ελληνικής οικογένειας, τα ξεσπάσματα λεκτικής, ακόμα και σωματικής βίας, είναι σε πολλές περιπτώσεις και συχνότερα και εντονότερα.

Τα παιδιά δεν χρειάζονται τίποτα άλλο - αν και έχουν ένα σωρό αφορμές ακόμα, μέχρι και ορισμένα βιντεοπαιχνίδια - για να μεταφέρουν στο σχολείο αυτές τις συμπεριφορές.

Η Ελλάδα κατατάσσεται πλέον στην τέταρτη θέση μεταξύ 41 ευρωπαϊκών χωρών στη μαθητική βία και τον ενδοσχολικό εκφοβισμό και αυτή τη φορά το κουδούνι δεν σημαίνει διάλειμμα αλλά συναγερμό!

 

Με την κατάσταση στη χώρα μας να χειροτερεύει και καθώς το φαινόμενο λαμβάνει ανησυχητικές διαστάσεις πανευρωπαϊκά, εντείνονται και οι προσπάθειες για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Πρόσφατα ο ευρωβουλευτής της ΝΔ Γιώργος Κουμουτσάκος πρότεινε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο την καθιέρωση ευρωπαϊκής ημέρας κατά της σχολικής βίας.

Με αφορμή αυτή την πρωτοβουλία διοργανώθηκε την Πέμπτη, 11 Οκτωβρίου, στο Λεόντειο Λύκειο Πατησίων, εκδήλωση με θέμα «Σχολικός εκφοβισμός: Μαθαίνω - Αντιμετωπίζω», στην οποία μίλησε και ο ευρωβουλευτής. «Είναι αναγκαίο να αναγνωρίσουμε τον εκφοβισμό ως πρόβλημα και να το αντιμετωπίσουμε μέσα από ημερίδες ενημέρωσης, έτσι ώστε να σπάσει ο φαύλος κύκλος της σιωπής», τόνισε ο κ. Κουμουτσάκος, ζητώντας να υπάρξει εγρήγορση, δράσεις και προγράμματα, με τα οποία θα βοηθηθούν τα παιδιά και οι εκπαιδευτικοί.

 

Στη χώρα μας ένα στα δέκα παιδιά έχει αντιμετωπίσει προβλήματα βίας, τόσο μέσα όσο και έξω από το σχολείο. Σύμφωνα με τον κ. Ιωάννη Τσιάντη, αναπληρωτή καθηγητή Παιδοψυχιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών και επιστημονικό υπεύθυνο της Εταιρείας Ψυχοκοινωνικής Υγείας Παιδιών και Εφήβων (Ε.Ψ.Υ.Π.Ε.), στις μέρες μας ο εκφοβισμός γίνεται και μέσω διαδικτύου, όπου μέσω της ανωνυμίας μπορεί ο καθένας να χρησιμοποιεί προσβλητικούς χαρακτηρισμούς αλλά και φωτογραφίες, οι οποίες λειτουργούν ως «δηλητήριο» για την ψυχή του παιδιού, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει.

Τηλεφωνικές γραμμές βοήθειας έχουν δημιουργηθεί από την Ε.Ψ.Υ.Π.Ε προκειμένου να βοηθηθούν οι γονείς, οι εκπαιδευτικοί, αλλά και τα ίδια τα παιδιά. Η γραμμή βοήθειας και ενημέρωσης των γονέων και των εκπαιδευτικών είναι το 801 801 1177 και η γραμμή στήριξης παιδιών και εφήβων, οι οποίοι υφίστανται διάφορες μορφές βία είναι το 11 6111.

Οι συνέπειες στα παιδιά - θύματα του εκφοβισμού έχουν να κάνουν με μαθησιακές δυσκολίες, έντονο άγχος, αισθηματικές ανασφάλειες, ψυχοσωματικά προβλήματα, σχολική άρνηση με πολλές απουσίες και σοβαρές συναισθηματικές διαταραχές, όπως κατάθλιψη κα ιδέες αυτοκτονίας.

«Δεν αρκεί να σταματήσουμε το φαινόμενο, πρέπει να το αντιμετωπίσουμε» τονίζει ο κ. Τσιαντής, εξηγώντας ότι τα παιδιά θύματα έχουν ανάγκη θεραπείας, ενώ χρήσιμη θεωρείται και η δημιουργία δικτύων στα σχολεία για την αντιμετώπιση της βίας.

«Γράψτε την δική σας ιστορία ενδοσχολικής βίας» προτρέπει τους μαθητές ο Μηνάς Βιντιάδης, δημοσιογράφος στην εφημερίδα «Τα Νέα» και συγγραφέας, ο οποίος παρουσίασε με την ευκαιρία της εκδήλωσης στη Λεόντειο, την νέα καμπάνια της εφημερίδας. Οι καλύτερες ιστορίες θα δημοσιευθούν μαζί με φωτογραφίες και ζωγραφιές σ' ένα λεύκωμα, το οποίο θα δοθεί μαζί με την εφημερίδα.

Συμβουλές προς γονείς

 

Στην αρχή της κάθε σχολικής χρονιάς οι γονείς θα πρέπει να συζητάνε με τα παιδιά τους σχετικά με τον σχολικό εκφοβισμό και να τα συμβουλεύουν για το τι πρέπει να κάνουν σε περίπτωση που συμβεί κάτι ανάλογο στα ίδια ή σε φίλους τους.

 

· Ανοίξτε κουβέντα στο παιδί σας , αφήστε το να μιλήσει ελεύθερα και ακούστε προσεκτικά τι έχει να σας πει.

 

· Καθησυχάστε τα παιδιά τονίζοντας τους ότι δεν φταίνε εκείνα και ότι το πρόβλημα θα αντιμετωπιστεί.

· Υποστηρίξτε το παιδί με εκφράσεις όπως: «Μη δίνεις καμία σημασία, κοίταξε τους σταθερά μάτια και πες τους την άποψη σου!» «Δεν σε αφορούν αυτά που σου λένε». «Μην απαντάς στις κοροϊδίες…»

 

· Αν το πρόβλημα επιμένει θα πρέπει να το παροτρύνετε να απευθυνθεί σε κάποιο διδάσκοντα που μπορεί να βοηθήσει.

 

· Επίσης, δείξτε στα παιδιά ότι οι άπραγοι παρατηρητές δεν είναι αθώοι. Κανείς δεν πρέπει να ανέχεται τον εκφοβισμό, αλλά να τον αναφέρει.

Πηγή: Το Βήμα

Αξιολόγηση του Εκπαιδευτικού Έργου καθώς και του Έργου των Εκπαιδευτικών

Το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων – Πολιτισμού και Αθλητισμού με τελικό σκοπό τη βελτίωση και την ποιοτική αναβάθμιση της παρεχόμενης εκπαίδευσης, αξιοποιεί την εμπειρία των παραγόντων που διαμορφώνουν την εκπαιδευτική πραγματικότητα.

Η προσπάθεια αυτή προϋποθέτει την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου, διαδικασία που εφαρμόζεται στις περισσότερες χώρες (χώρες Ευρωπαϊκής Ένωσης κτλ).
Ήδη έχει συγκροτηθεί και λειτουργεί Eπιτροπή Eιδικών για τη διατύπωση βασικών αρχών και συγκεκριμένου πλαισίου για την αξιολόγηση.

Το Υ.ΠΑΙ.Θ.Π.Α. πιστεύει ότι, για τη θεσμοθέτηση του καλύτερου δυνατού πλαισίου αξιολόγησης του εκπαιδευτικού έργου, είναι ιδιαίτερα χρήσιμες τόσο οι γνώμες όσο και οι προτάσεις των εκπαιδευτικών.

Γι΄ αυτόν τον λόγο καλεί την εκπαιδευτική κοινότητα να καταθέσει τις απόψεις της και να συνεισφέρει ενεργά, απαντώντας σε ηλεκτρονικό ερωτηματολόγιο.

Επισημαίνεται ότι:

Η συμπλήρωση του ερωτηματολογίου είναι ανώνυμη.

Προκειμένου να διαμορφωθεί μια ολοκληρωμένη εικόνα για την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου, είναι αναγκαίο να απαντηθούν οι ερωτήσεις στο σύνολό τους.

Το ερωτηματολόγιο βρίσκεται αναρτημένο στη διεύθυνση http://evaluation.minedu.gov.gr και συνοδεύεται από σχετικές οδηγίες για τη συμπλήρωσή και την αποστολή του.

Η περίοδος συμπλήρωσης του ερωτηματολογίου ξεκινά την Τρίτη, 02.10.2012, ώρα 00.00 και ολοκληρώνεται την Τρίτη 09.10.2012, ώρα 23.59.

Το πρωινό κάνει καλύτερους μαθητές

Την ευεργετική επίδραση, που έχει στις επιδόσεις των μαθητών η πρόσληψη πρωινού, διαπιστώνει έρευνα που πραγματοποιήθηκε στη Βρετανία και τα αποτελέσματα της οποίας δημοσιεύθηκαν στην επιστημονική επιθεώρηση Appetite.

Οι ερευνητές συνέκριναν τις επιδόσεις 1.386 μαθητών, από 32 σχολεία, σε διάφορα τεστ συγκέντρωσης, μνήμης και χρόνου αντίδρασης. Από το σύνολο των 1.386 μαθητών, ηλικίας 6 έως 16 χρονών, τα κορίτσια ήταν 721 και τα αγόρια 665. Οι 1.202 από αυτούς είχαν πάρει πρωινό την ημέρα των τεστ, ενώ οι υπόλοιποι 184 είχαν πάει στο σχολείο τους νηστικοί.

Σε σχέση με τους μαθητές που είχαν πάρει πρωινό, οι νηστικοί μαθητές εμφάνισαν χαμηλότερες επιδόσεις στο τεστ της συγκέντρωσης, σε ποσοστό 7%. Επίσης, χρειάστηκαν περισσότερο χρόνο- περίπου 9%- για να απαντήσουν στις ερωτήσεις του τεστ, ενώ σε ανάλογα ποσοστά υπολείπονταν στο τεστ μνήμης.

Επιπλέον, οι «χορτάτοι» μαθητές εμφάνισαν μεγαλύτερη συνεκτικότητα στον ειρμό της σκέψης τους, σε σχέση με τους συμμαθητές τους, που εκείνη την ημέρα πήγαν στο σχολείο με άδειο στομάχι.

Αποδείχθηκε επίσης ότι, όσο περνούσε η ώρα, τόσο αυξανόταν η διαφορά στις επιδόσεις ανάμεσα στις δύο ομάδες, αφού στα τεστ που πραγματοποιήθηκαν, μετά τις 11 το πρωί, οι χορτάτοι μαθητές έδειξαν να διατηρούν τις δυνάμεις τους, αντίθετα με τους νηστικούς που είχαν χάσει ενέργεια.

Ως προς τα φύλα, τα κορίτσια που δεν είχαν πάρει πρωινό είχαν πολύ χαμηλότερες επιδόσεις, σε σχέση με τα νηστικά αγόρια.

Οι ειδικοί έχουν επισημάνει, κατ' επανάληψη, τα οφέλη που έχει η σωστή διατροφή για τους μαθητές. Οι τροφές, πλούσιες σε μαγνήσιο θεωρούνται απαραίτητες γιατί βοηθούν στη συγκέντρωση, ενώ από το πρωινό δεν πρέπει να λείπει το γάλα ή ο φρέσκος χυμός. Τα δημητριακά ολικής άλεσης, οι μπανάνες και το αυγό εφοδιάζουν τον εγκέφαλο με βιταμίνη Β, η οποία θεωρείται πολύτιμη για την καλή μνήμη και την καλή συγκέντρωση.

Πηγή: Η Καθημερινή